The Farspace And The Conquest Of The Forerunner

หัวเรื่อง เขียนถูกเขียนผิด ผมไม่รู้หละ . . . . .  ไม่ได้เล่นเกมนาน ภาษาปะกิต หายหมด

 

แต่ที่ผมรู้คือ บ้านผมพังอยู่ ยังไม่ได้ซ่อมเลย 5555555555555

เข้าเรื่อง ๆ !!

 

 

 

 

 

 

 

 

ในปัจจุบัน เมื่อการสื่อสารมีบทบาทในบ้านเรามากขึ้น การเข้าถึงข่าวสาร หรือสังคม ก็ไวขึ้น แม้กระทั่งสังคมที่เล็กที่สุด เช่น คอสเพลย์ ก็ยังสามารถเข้าถึงได้ จากการสื่อสารเหล่านั้น

 

แต่ก็ใช่ว่า . . . . . . จะมีแต่เรื่องดี ๆ . . . . เมื่อ !!

 มีบุคคลประเภทนี้อยู่อย่างในดราม่านี้ ซึ่ง . . . . . . . . . . . เขาคือ "ชานม"

 

แล้วมันเกี่ยวกับอะไรที่ผมจะเขียน คนแบบนี้ก็มีเยอะแยะไป ทั้งเมืองไทยและทั่วโลก . . . . . . 

 

เกี่ยวครับ เมื่อพวกศิลปินภาพวาดทั้งหลาย พูดกันถึงเรื่อง "การพัฒนาฝีมือ" ของพวกเขากัน

 

เอาหละ เข้าประเด็นเราซักทีเนอะว่า พวกท่านทั้งหลายนั้น "เป็นด้านมืดของวงการศิลปะ หรือ แสงสว่างแห่งวงการศิลปะ" กันแน่ !! (แต่ไม่มีแค่มืดกับสว่างแน่ หึ หึ หึ)

 

ก่อนอื่นเลย ก่อนที่จะอธิบายว่า ด้านมือคืออะไร และแสงสว่างคืออะไร ผมขอแนะนำศาสดาของแต่ละด้านก่อนแล้วกัน

 

ผมว่า หากใครวนเวียนอยู่ในวงการศิลปะ คงไม่มีใครไม่รู้จักบุคคลเหล่านี้ นั้นคือ "ท่านสกาล ท่านสินาท ท่านAsuka111 ท่านItem ท่านTin" เป็นแน่แท้

 

ผมไม่อยากเอาบุคคล ที่ดึกดำบรรพ์มากกว่านี้มาเขียน กลัวว่าท่านทั้งหลาย จะไม่รู้จักกัน เช่นท่านSugar ท่านUdom คือแบบว่า . . . . . . . นะ ผมกลัวไม่รู้จัก

 

ศาสดาของด้านสว่าง คงไม่พ้น ท่านสินาท ท่านTin เป็นแน่แท้ ส่วนด้านมืด ตอนนี้ชัด ๆ คงเป็นท่านสกาลและเหล่ายอดฝีมือที่ Hive Studio ที่โดนบริษัทแห่งหนึ่งก่อเรื่อง . . . . ไม่ต้องบอกก็คงรู้ว่าคือ ไวรัส นั่นเอง (อ้าวเชี่ย กรูดันพิมพ์ลงไปซะงั้น) และที่ขาดไม่ได้ โลกสีเทาระหว่างตรงกลางของทั้งสอง คงไม่พ้นท่านItem และท่านAsuka111

 

"อะไรคือสิ่งที่บอกว่าพวกเขา อยู่ด้านไหน"

 

ความคิด ทัศนคติด้านการทำงาน ? เท่านั้นหรือ ? ฝีมือ การฝึกฝน ? เท่านั้นหรือ ?

 

มีอีกอย่างคือ "ความตั้งใจ และความมุ่งมั่น"

 

ด้านสว่าง อะไรคือสิ่งที่ชี้บ่งว่า ด้านสว่าง

1. พวกเขาจะฝึก และฝึก และฝึก ฝึกอยู่กับพื้นฐานการวาดภาพ จนมันซึมเข้าสู่สายเลือด

2. พวกเขา มีความสุขเมื่อได้วาดรูป

3. พวกเขาไม่ใช้แรงกดดัน ในการวาดรูป

4. ความเป็นตัวตนของพวกเขา จะมาพร้อมกับสไตล์ที่มีอยู่ในตนเอง

5. ไม่มีการข้ามขั้นการฝึกฝน

 

แล้วอะไร คือสิ่งที่บ่งบอกว่า พวกเขา อยู่ด้านมืดแห่งศิลปะ

1. พวกเขาทำอย่างไรก็ได้ ให้ฝีมือของพวกเขา ก้าวไปข้างหน้า

2. พวกเขาใช้ทุกวิถีทาง เพื่อให้ได้รับการยอมรับในผลงาน กับภาพที่พวกเขาได้สร้างสรรค์ลงไป

3. พวกเขามีแรงกดดันในการวาดรูป และใช้แรงกดดันนั้น พลักดันผลงานออกมาให่อลังการงานสร้าง

4. พวกเขาจะศึกษางาน ของคนที่เขาชื่นชอบ และพัฒนาต่อยอดจนกลายเป็นสไตล์งานของพวกเขา

5. ฝึกเป็นลำดับขั้น ? ฝันไปซะ ข้าอยากทำทุกอย่างที่ข้าอยากทำ อยากฝึก ขั้นตอนไปไกล ๆ ตรีน !!

 

โลกสีเทา มันมีด้วยหรือ ? โลกของพวกเขา เป็นอย่างไร ?

1. พวกเขาจะฝึกตามหลทางของพวกเขา นอกกรอบบ้าง ในกรอบบ้าง ตามแต่ความสนุกมันจะพาไป

2. พวกเขามีความสนุกในการวาดรูป ไม่สนใจวิธีการหรือความถูกต้องเท่าใดนัก

3. พวกเขามีแค่เป้าหมาย แต่ไม่มีแรงกดดัน จะวาดไปเรื่อย ๆ ตามแต่ใจจะเรียกร้อง

4. สไตล์งานเรื่องเล็ก ความเป็นตัวเองนั้นเรื่องใหญ่ เราทำงานได้โคตรหลายแบบ แต่ที่แน่ ๆ คนอื่นรู้แน่ว่านี่งานข้า

5. ขั้นตอนก็มี ข้ามบ้างไม่ข้ามบ้าง ที่ข้าม ๆ มาเพราะว่ามันไม่สนุก ก็เท่านั้นเอง !!

 

 

แต่ในปัจจุบัน ศิลปินหน้าใหม่ ๆ เกิดขึ้นมาเยอะแยะ อยากเก่ง อยากดัน แต่ไม่อยากฝึก มันคงเป็นไปไม่ได้หรอกนะ . . . . . . . .

 

คำถามคงมีอยู่หลายคน . . . . .  ทำไมท่านสกาล ถึงอยู่ด้านมืด เพราะ

1. พื้นฐานโคตรแมร่งแน่น

2. ฝีมือโคตรแมร่งเมพ

3. เลเวลระดับโลก

 

สิ่งที่ดึงเขา เข้าสู่ด้านมือ นั่นคือมุมมอง ทัศนะคติ ใครทำงานด้วยจะรู้ซึ้ง แต่ ท่านสกาลเป็นคนดี หากไม่มีใครมืดมิดได้สมบูรณ์แบบนั้นท่านสกาล Hive ก็คงไปชนกับ Massive Black ไม่ได้ง่าย ๆ แบบนี้หรอก "ข้าน้อยคาราวะ 1 จอก"

 

แล้วทำไม ท่านสินาท ถึงมาอยู่ด้านสว่าง ทั้ง ๆ ที่หลักสูตรการเรียนรู้ในสมัยมหาลัย ออกจะด้านมืดซะขนาดนั้น

1. ความคิดและจินตนาการ สงผลต่อการฝึกฝนตนเอง จนสามารถมาสู่ด้านสว่างได้อีกครั้ง

2. ถึงจะโตมากับด้านมืด แต่ใจไม่ได้มืดตาม

 

นอกจากนั้น ยังสงเสริมคนรุ่นหลัง ด้วยว่า "จงสนุกและมีความสุขไปกับการวาดรูป" เห้ยยยยยยยยยย นี่มันสุดเหยียดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ไปเลยยยยยยยยยยยยยยย

 

โลกสีเทา โลกนี้เหมือนจะเข้าใจยาก แต่ เดี๋ยวดิ ท่านAsuka111 เนี้ยนะ สีเทา

1. ไอดอลมาจากไหน ไม่เห็นต้องเดาเลย ดูก็รู้

2. ตัวตนของตนเอง สูงจนแต้มขาวไม่ติด แต้มดำไม่หมองลง

3. สนุกกับงานได้เสมอ ๆ แม้งานจะเครียสเท่าใดก็ตาม

 

แถมด้วยกับการค่อย ๆ เริ่มต้น จนสู่ระดับโลกของท่านAsuka111 นั้น ค่อย ๆ เป็น ค่อย ๆ ไป ใช้เวลา เครียสบ้าง สนุกบ้าง แต่ก็คอยให้กำลังใจคนรุ่นหลังที่ดำเนินรอยตามด้วยคำพูดของโลกสีเทาด้วยว่า "ไม่มีใครเก่งมาแต่เกิดหรอก เก็บเลเวลกันเองทั้งนั้นแหละ มามะ มาเก็บเลเวลกัน" โอ้ววววววววววววว น้ำตาจะไหล

 

 

 

กล่าวถึงคนอื่นไปหมดแล้ว ผมเองก็ . . . . เมื่อก่อนนั้น ผมเคยอยู่ด้านสว่าง จมอยู่กับการฝึก ฝึกแล้วฝึกอีก ไม่ได้ก็เอาใหม่ ทำมันไปเรื่อย ๆ แรก ๆ ก็มีความสุข แต่พอเริ่มฝึกแล้วฝึกอีก แล้วมันก็ล้มเหลว ใจก็ห่อเหี่ยว ความมืดเริ่มเข้าครอบงำ จนตอนนี้ผมเข้าสู่ด้านมืดเป็นที่เรียบร้อยแล้วหละ . . . . . . . .

 

มันก็ ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด เปิดกรอบเปิดจินตนาการได้มากมาย วาดไม่ได้ ผมก็คว้ากล่อง ออกไปเดินถ่ายรูป เสร็จแล้วผมก็กลับมา เอาภาพที่ผมถ่ายนั้น มาวาดทับ มารีทัช มาเป็นโครงร่าง โอ้ววววววว สะใจกว่ากันเยอะ

 

เอาหละครับ ต่อไปเป็นคำถามแล้วหละว่า

 

 

 

 

 

 

"ท่านหละ ด้านมืด ด้านสว่าง หรือโลกสีเทา"

 

พบกันใหม่โอกาสหน้าครับ ขอตัวไปซ่อมคอมในบริษัทต่อแล้ว ครับผม ^^"

 

 

ปล. ด้วยความเคารพในศิลปินทุกท่านที่ได้กล่าวชื่อมาใน Entry นี้ ผมเคารพพวกเขาเป็นอาจารย์ครับ

ปล 2. ขอให้ศิลปะ จงสถิตอยู่กับท่านทั้งหลาย !!